De jaren 90. Ik ben jong en opzoek naar avontuur. Ellis is het typische bomenklim-meisje. Draagt een regenboogbrilletje op haar neus. Haren in een bloempotkapsel. Het klimmende meisje vond avontuur om de hoek. Hoezo lukt dat nu niet meer?

Contact met de natuur ben ik kwijtgeraakt. Ik groei op in de stad. Zonder besef van de wijde wereld. Op vakantie ga ik met mijn familie. Naar Frankrijk of Spanje.

Ik reis voor het eerst alleen naar Barcelona. Koop een jaar later een backpack in de sale bij een bekende outdoorwinkel. Vertrek vervolgens op interrailreis door Oost-Europa. Daar ontmoet ik mensen. Het zijn niet de inwoners van het land. Backpackers van over de hele wereld. Eigenlijk is ieder mens hetzelfde.

Ik wil meer. Ik droomde van een kleurrijke reis door Zuid-Amerika. Zuid-Amerika barst van de natuur. Backpackers verwonderen zich om ieder natuurverschijnsel die in een thuisland niet bestaat. Hun voetsporen volg ik tot de toppen van de bergen. Ik vaar over rivieren, meren en onder watervallen door. Rijd door woestijnen, oerwouden en zoutvlaktes. Deze wereld maakt diepe indruk op me. Er bekruipt me een euforisch gevoel van binnen. Is dat de kracht van de natuur?

Ook Nederland heeft een plek in deze wereld. Zonder de woestijnen, bergen en oerwouden. Maar met rivieren, bossen en eilanden. Waar vind ik deze natuur in Nederland? Niet ver weg.

Het klimmende meisje vond avontuur om de hoek. Hoezo lukt me dat nu niet meer?

Bomenklim meisje

Vandaag begint mijn zoektocht naar groene reisjes.

Bewust leven.
Duurzaam leven.
In contact met moeder aarde.

Ik zoek de avontuur nu in Nederland. Of soms net daar buiten.

Laat je inspireren om Nederland te ontdekken:

Leven in het ritme van de natuur.
Kneuterig kamperen.
Een wandeltocht over de Veluwse heide.
Relaxen op een Waddeneiland.